تبلیغات
چامه ای از نور - وداعیه
شنبه 25 دی 1389

وداعیه

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

ای خسرو خوبان مکن آهنگ میدان

                                                                                                        ای جان جانان

بهر خدا رحمی بر این شیرین‌زبانان

                                                                                                          اطفال حیران

ای شمع جمع و مونس دلهای غمخوار

                                                                                                       ما را مکن خوار

جانا مکن جمعیت ما را پریشان

                                                                                                     ای شاه ذی‌شأن

شاها به سامانی رسان آوارگان را

                                                                                                            بیچارگان را

ما را میفکن ای پناه بی‌پناهان

                                                                                                           در این بیابان

ای شاهباز لامکان ترک سفر کن

                                                                                                          صرف‌نظر کن

مرغان قدسی را منه در چنگ زاغان

                                                                                                         در دام عدوان

ما را میان دشمنان مگذار و مگذر

                                                                                                            بی‌یار و یاور

یک کاروان زن چون بماند بی‌نگهبان

                                                                                                      ای شاه خوبان؟

با خصم ناکس چون کنند اطفال نورس

                                                                                                       زنهای بی‌کس؟

یارب اسیری چون کند با نازنینان

                                                                                                       خدمت‌نشینان؟

آیا به امیّد که ما را می‌گذاری

                                                                                                          با آه و زاری؟

مائیم و یک تن ناتوان نالان و سوزان

                                                                                                        دشمن فراوان

شد شاه دین با یک سپه از ناله و آه

                                                                                                         بیرون ز خرگاه

شد رو به میدان وز قفا خیل عزیزان

                                                                                                         افتان و خیزان

کای شهریار کشور صبر و تحمل

                                                                                                            قدری تأمل

کاندر قفا داری بسی دلهای بریان

                                                                                                        با چشم گریان

مهلا حماک الله عن شر النوائب

                                                                                                          یابن الأطائب

تا توشه برداریم از دیدار جانان

                                                                                                      کآمد به لب جان

جانا مکن قطع رسوم آشنایی

                                                                                                             روز جدایی

ما را ببر همره تو را گردیم قربان

                                                                                                           ای ماه تابان

از خواهران و دختران دل برگرفتی

                                                                                                           یکباره رفتی

از ما گسستی با که پیوستی بدین سان

                                                                                                          آوخ ز هجران

تنها مزن خود را بر این لشکر حذر کن

                                                                                                         ما را سپر کن

تا در رکابت جان فشانیم از دل و جان

                                                                                                           جای جوانان

کمپانی


برچسب ها: غروی اصفهانی ،