تبلیغات
چامه ای از نور - مطالب امام حسین ع
یکشنبه 10 آذر 1392

به نام نامی سر، بسمه‌ تعالی سر

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

به نام نامی سر، بسمه‌ تعالی سر
بلندمرتبه پیکر، بلندبالا سر
 
فقط به تربت اعلات، سجده خواهم کرد
که بنده‌ی تو نخواهد گذاشت، هرجا سر
 
قسم به معنی لا یمکن الفرار از عشق
که پر شده است جهان، از حسین سرتاسر
 
نگاه کن به زمین! ما رأیت إلا تن
به آسمان بنگر! ما رأیت إلا سر
 
سری که گفت: «من از اشتیاق لبریزم
به سرسرای خداوند می‌روم با سر
 
هر آنچه رنگ تعلق، مباد بر بدنم
مباد جامه، مبادا کفن، مبادا سر.»
 
همان سری که "یحب الجمال" محوش بود
جمیل بود، جمیلا بدن، جمیلا سر
 
سری که با خودش آورد بهترین‌ها را
که یک به یک، همه بودن سروران را سر
 
زهیر گفت: حسینا! بخواه از ما جان
حبیب گفت: حبیبا! بگیر از ما سر
 
سپس به معرکه عابس، " أجنّنی"گویان
درید پیرهن از شوق و زد به صحرا سر
 
بنازم " أم وهب" را، به پاره تن گفت
برو به معرکه با سر ولی میا با سر
 
خوشا به حال غلامش، به آرزوش رسید
گذاشت آخر سر، روی پای مولا سر
 
چنان که یک تن دیگر به آرزوش رسید
به روی چادر زهرا گذاشت سقا، سر
 
در این قصیده ولی آنکه حسن مطلع شد
همان سری است که برده برای لیلا سر
 
همان که احمد و محمود بود سر تا پا
همان سری که خداوند بود، پا تا سر
 
پسر به کوری چشمان فتنه کاری کرد
پر از علی شود آغوش دشت، سرتاسر
 
میان خاک، کلام خدا مقطعه شد
میان خاک؛ الف، لام، میم، طا، ها، سر
 
حروف اطهر قرآن و نعل تازه‌ی اسب
چه خوب شد که نبوده است بر بدن‌ها سر
 
تنش به معرکه سرگرم فضل و بخشش بود
به هرکه هرچه دلش خواست داد، حتی سر
 
جدا شده است و سر از نیزه‌ها درآورده است
جدا شده است و نیفتاده است از پا سر
 
صدای آیه کهف الرقیم می‌آید
بخوان! بخوان و مرا زنده کن مسیحا سر
 
بسوزد آن همه مسجد، بمیرد آن اسلام
که آفتاب درآورد از کلیسا سر
 
عقیله، غصه و درد و گلایه را به که گفت؟
به چوب، چوبه محمل، نه با زبان، با سر
 
دلم هوای حرم کرده است می‌دانی
دلم هوای دو رکعت نماز بالا سر


برچسب ها: سید حمید رضا برقعی ،

پنجشنبه 30 آذر 1391

نکو تر بتاب امشب ای روی ماه

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

نکو تر بتاب امشب ای روی ماه

که روشن کنی روی این بزمگاه

بسا شمع رخشنده‌ی تابناک

ز باد حوادث فرو برده پاک

رقیبان به یکدیگر آمیخته

صراحی شکسته قدح ریخته

به یکسوی ساقی برفته ز دست

ز سوی دگر مطرب افتاده مست

بتاب امشب ای مه که افلاکیان

ببینند جان بازی خاکیان

مگر نوح بیند کزین موج خون

چسان کشتی آورد باید برون

ببیند خلیل خداوندگار

ز قربانی خود شود شرمسار

کلیم ار ببیند شود دردناک

عصا بشکند بر سر آب و خاک

مسیحا اگر بیند این رستخیز

صلیب و صلب را کند ریز ریز

محمد سر از غرفه آرد برون

به بیند جگر گوشه را غرق خون


برچسب ها: حسین مسرور ،

سه شنبه 7 آذر 1391

که کمان شد زغمش، قامتِ چون شمشادم

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

استاد علامه طباطبایی حوالی سالهای 1327 - 1328 شمسی، مخمّسی را سروده که در آن به استقبال استاد بزرگ شعر و عرفان، «حافظ شیرازی» رفته، و ولاء خود را در آن نسبت به «ابو الشهداء» مجسم ساخته است. وی این مخمّس را طی نامه‌ای به برادر عارف خود، مرحوم آیت الله حاج سید حسن الهی، ارسال داشته تا در مجلس عزایی که عصرهای شنبه در منزل بیت الشرف مرحوم حاج سید احمد قاضی طباطبایی برادر مکرم آیت الله آقای حاج سید علی قاضی طباطبایی قدّس سرّهما منعقد می‌گردید، قرائت شود.

*****

گفت آن شاه شهیدان، که بلا شد سویم

دستِ همت ز سراب دو جهان می‌شویم

با همین قافله‌ام، راه فنا می‌پویم

شورِ یعقوب کَنان یوسف خود می‌جویم

که کمان شد ز غمش، قامت چون شمشادم

***

گفت هرچند عطش، کَنده بن و بنیادم

هدف تیرم و چون فاخته پر بگشادم

زیر شمشیرم و در دام بلا افتادم

«فاش می‌گویم و از گفته‌ی خود دلشادم

بنده‌ی عشقم و از هر دو جهان آزادم»

***

من به میدان بلا، روز ازل بودم طاق

منِ دل رفته کجا، و کجا دشت عراق

کشته‌ی یارم و، با هستی او بسته وثاق

«طایر گلشن قدسم،چه دهم شرح فراق

که در این دامگه حادثه، چون افتادم»

***

تا در این بزم بتابید مه طلعت یار

پرده بدریده، و سرگرم به دیدار نگار

من کنم خونِ دل و، یار کند تیر نثار

«نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار

چه کنم حرف دگر، یاد نداد استادم»

***

تشنه‌ی وصل وی‌ام، آتش دل کارم ساخت

از چه از کوی تو ام دست قضا دور انداخت

شربت مرگ همی خواهم و جانم بگداخت

«کوکب بخت مرا، هیچ منجم نشناخت

یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم؟»

***

لوحه سینه من، گر شکند سُمّ ستور

باک نبود، که مرا نیست به جز شوق حضور

ور سرم سیر کند، شهر به شهر از ره دور

«سایه‌ی طُوبِی و غلمان و قصور و قدِر حور[1]

به هوای سر کوی تو، برفت از یادم»[2]

***

 

1. این مصرع در منبع به همین صورت ضبط شده است؛ اما در دیوان حافظ طبع پژمان به این صورت آمده است:

سایه‌ی طوبی و دلجویی حور و لب حوض

2. منبع: فصلنامه کلام اسلامی، بهار 1376 - شماره 21.


برچسب ها: علامه طباطبائی ،

پنجشنبه 7 بهمن 1389

بوی بهشت

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

بوی بهشت میوزد از کربلای تو

                                                                           ای کشته‌ای که جان دو عالم فدای تو

(بوی بهشت میوزد از کربلای تو

                                                                                ای صد هزار جان گرامی فدای تو)

رفتی به پاس حرمت کعبه به کربلا

                                                                                  شد کعبة حقیقی دل کربلای تو


ادامه شعر

سه شنبه 5 بهمن 1389

هوای کربلا

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

دوباره مرغ روحم هوای کربلا کرد

                                                                              دل شکسته ام را اسیر و مبتلا کرد

ز سر گذشته اشکم به لب رسیده جانم

                                                                             که هر چه کرده با من فراغ کربلا کرد

دست از طلب ندارم تا کام من برآید

                                                                              یا تن رسد به جانان یا جان زتن برآید


سه شنبه 5 بهمن 1389

همت مردانه

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

مرا عشق حسین دیوانه کرده

                                                                                       تهی قلب من از بیگانه کرده

دل و عشق حسین در او چو گنج است

                                                                                       که جا در گوشه ویرانه کرده


ادامه شعر

برچسب ها: علی انسانی ،

شنبه 25 دی 1389

وداعیه

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

ای خسرو خوبان مکن آهنگ میدان

                                                                                                        ای جان جانان

بهر خدا رحمی بر این شیرین‌زبانان

                                                                                                          اطفال حیران


ادامه شعر

برچسب ها: غروی اصفهانی ،

جمعه 24 دی 1389

مصحف ورق ورق

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

ای مصحف ورق ورق ! ای روح پیکرم !

                                                                                   آیا تویی برادر من ؟ نیست باورم

با آنکه در جوار تو یک عمر بوده ام

                                                                           نشناسمت کنون که تو هستی برادرم


ادامه شعر

برچسب ها: علی انسانی ،

پنجشنبه 23 دی 1389

ناله زینب

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

آن دم بریدم من از حسین دل

                                                                                      کآمد به مقتل شمر سیه دل

او می دوید و من می دویدم

                                                                                    او سوی مقتل من سوی قاتل

او میکشید و من میکشیدم

                                                                                      او خنجر از کین من ناله از دل

او می نشست و من مینشستم

                                                                                         او روی سینه من در مقابل

او میبرید و من میبریدم

او از حسین سر من از حسین دل


چهارشنبه 22 دی 1389

حسین جانم

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

حسین جانم حسین جانم حسین جان

حسین جانم حسین جانم حسین جان

اگر کشتند چرا آبت ندادند

ترا زان درّ نایابت ندادند

اگر کشتند چرا خاکت نکردند

کفن بر جسم صدچاکت نکردند

غریب کربلا منزل مبارک

شهید کربلا منزل مبارک


چهارشنبه 8 دی 1389

باز این چه شورش است که در خلق عالم است / بند 12

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

ای چرخ غافلی که چه بیداد کرده‌ای

وز کین چها درین ستم آباد کرده‌ای

بر طعنت این بس است که با عترت رسول

بیداد کرده خصم و تو امداد کرده‌ای

ای زاده زیاد نکردست هیچ گه

نمرود این عمل که تو شداد کرده‌ای

کام یزید داده‌ای از کشتن حسین

بنگر که را به قتل که دلشاد کرده‌ای

بهر خسی که بار درخت شقاوتست

در باغ دین چه با گل و شمشاد کرده‌ای

با دشمنان دین نتوان کرد آن چه تو

با مصطفی و حیدر و اولاد کرده‌ای

حلقی که سوده لعل لب خود نبی بر آن

آزرده‌اش به خنجر بیداد کرده‌ای

ترسم تو را دمی که به محشر برآورند

از آتش تو دود به محشر درآورند


برچسب ها: محتشم کاشانی ،

سه شنبه 7 دی 1389

باز این چه شورش است که در خلق عالم است / بند 11

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

خاموش محتشم که دل سنگ آب شد

بنیاد صبر و خانه‌ی طاقت خراب شد

خاموش محتشم که ازین حرف سوزناک

مرغ هوا و ماهی دریا کباب شد

خاموش محتشم که ازین شعر خونچکان

در دیده اشگ مستمعان خون ناب شد

خاموش محتشم که ازین نظم گریه‌خیز

روی زمین به اشگ جگرگون کباب شد

خاموش محتشم که فلک بس که خون گریست

دریا هزار مرتبه گلگون حباب شد

خاموش محتشم که بسوز تو آفتاب

از آه سرد ماتمیان ماهتاب شد

خاموش محتشم که ز ذکر غم حسین

جبریل را ز روی پیمبر حجاب شد

تا چرخ سِفله بود خطائی چنین نکرد

بر هیچ آفریده جفائی چنین نکرد


برچسب ها: محتشم کاشانی ،

دوشنبه 6 دی 1389

باز این چه شورش است که در خلق عالم است / بند 10

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

کای مونس شکسته دلان حال ما ببین

ما را غریب و بی‌کس و بی‌آشنا ببین

اولاد خویش را که شفیعان محشرند

در ورطه‌ی عقوبت اهل جفا ببین

در خلد بر حجاب دو کون آستین فشان

واندر جهان مصیبت ما بر ملا ببین

نی نی درا چو ابر خروشان به کربلا

طغیان سیل فتنه‌ی موج و بلا ببین

تنهای کشتگان همه در خاک و خون نگر

سرهای سروران همه بر نیزه‌ها ببین

آن سر که بود بر سر دوش نبی مدام

یک نیزه‌اش ز دوش مخالف جدا ببین

آن تن که بود پرورشش در کنار تو

غلطان به خاک معرکه‌ی کربلا ببین

یا بضعة الرسول ز ابن زیاد داد

کو خاک اهل بیت رسالت به باد داد


برچسب ها: محتشم کاشانی ،

یکشنبه 5 دی 1389

باز این چه شورش است که در خلق عالم است / بند 9

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

این کشته‌ی فتاده به هامون حسین توست

وین صید دست و پا زده در خون حسین توست

این نخل تر کز آتش جان سوز تشنگی

دود از زمین رسانده به گردون حسین توست

این ماهی فتاده به دریای خون که هست

زخم از ستاره بر تنش افزون حسین توست

این غرقه‌ی محیط شهادت که روی دشت

از موج خون او شده گلگون حسین توست

این خشک لب فتاده‌ی دور از لب فرات

کز خون او زمین شده جیحون حسین توست

این شاه کم سپاه که با خیل اشگ و آه

خرگاه زین جهان زده بیرون حسین توست

این قالب طپان که چنین مانده بر زمین

شاه شهید ناشده مدفون حسین توست

چون روی در بقیع به زهرا خطاب کرد

وحش زمین و مرغ هوا را کباب کرد


برچسب ها: محتشم کاشانی ،

شنبه 4 دی 1389

باز این چه شورش است که در خلق عالم است / بند 8

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :امام حسین ع ،

بر حربگاه چون ره آن کاروان فتاد

شور و نشور واهمه را در گمان فتاد

هم بانگ نوحه غلغله در شش جهت فکند

هم گریه بر ملایک هفت آسمان فتاد

هرجا که بود آهوئی از دشت پا کشید

هرجا که بود طایری از آشیان فتاد

شد وحشتی که شور قیامت بباد رفت

چون چشم اهل بیت بر آن کشتگان فتاد

هرچند بر تن شهدا چشم کار کرد

بر زخمهای کاری تیغ و سنان فتاد

ناگاه چشم دختر زهرا در آن میان

بر پیکر شریف امام زمان فتاد

بی‌اختیار نعره‌ی هذا حسین ازو

سر زد چنانکه آتش ازو در جهان فتاد

پس با زبان پر گله آن بضعة الرسول

رو در مدینه کرد که یا ایهاالرسول


برچسب ها: محتشم کاشانی ،

تعداد کل صفحات: 3 1 2 3