تبلیغات
چامه ای از نور - مطالب --- فرزندان امام حسن
سه شنبه 21 آبان 1392

لشگریان خیره سر، چند نفر به یک نفر؟

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :--- فرزندان امام حسن ،

لشگریان خیره سر، چند نفر به یک نفر؟

فاطمه گشته خون جگر، چند نفر به یک نفر؟

 

 خواهر دل شکسته اش، همره دختران او

  زند به سینه و به سر، چند نفر به یک نفر؟

 

 بین زمین و آسمان، جنت و عرش و کهکشان

 پر شده است این خبر: چند نفر به یک نفر؟

 

 حور و ملک به زمزمه -وای غریب فاطمه-

 حضرت خضر نوحه گر، چند نفر به یک نفر؟

 

 آه و فغان مادرش، به قلب سنگی شما

 مگر نمی کند اثر؟ چند نفر به یک نفر؟

 

 عمو رمق ندارد و همه هجوم می برید!

 مرد نبردید اگر؟ چند نفر به یک نفر؟

 

 یاد مدینه زنده شد، روضه ی رنج فاطمه

که ناله زد به پشت در، چند نفر به یک نفر؟

 


برچسب ها: وحید قاسمی ،

سه شنبه 21 آبان 1392

از خیمه گاه دویدم و گفتم عمو کجاست؟

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :--- فرزندان امام حسن ،

از خیمه گاه دویدم و گفتم عمو کجاست؟

این پیکر عموست که در زیر دست و پاست؟!!!

 

دیدم نگاه چشم عمو رو به خیمه هاست

دیدم که بر عبای عمو جای رد پاست

 

دیدم کسی به روی تنش راه میرود

دیدم که روی پهلوی او جای چکمه هاست

 

دیدم گلوی خشک عمو ناله میکند

دیدم که موی پشت سرش جای پنجه هاست

 

دیدم کسی دست به خنجر نشسته است

دیدم که دور پیکر او هلهله به پاست

 

گفتم عموی تشنه لبم را رها کنید

دیدم که پاسخ سخنم رقص و نیزه هاست

 

دستم ضعیف بود که شمشیر از آن گذشت

این بازوی شکسته من شرح ماجراست


پنجشنبه 24 آذر 1390

آفرین قاسم من

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :--- فرزندان امام حسن ،

ای گل لاله ی من، سیزده ساله ی من

می روی و بروَد، بر فلک ناله ی من

آسمان اَبری و اشک، دل من باران ست

در کف مادر تو آینه و قرآن ست

آفرین قاسم من (2)

 

هم تو امید مَنی، هم یتیم حَسنی

از چه با رفتن خود، دل من می شِکنی

مرو ای گل که خزان موسم گل ریزان ست

در کف مادر تو آینه و قرآن ست

آفرین قاسم من (2)

 

هم زیادست عدو، هم غریبست عمو

گل من لب بگشا، به خسان رو تو بگو

پسر فاطمه آخر به شما مهمان ست

در کف مادر تو آینه و قرآن ست

آفرین قاسم من(2)

 

قاسم از خیمه، می رود میدان

نَجمه آورده، آینه قرآن

رَوَد آنکه مَهِ سَحرم بود

گل باغ حسن پسرم بود

خدا خدا خدا، خدا یتیم ام رفت(2)

 

مادرش کرده شانه مویش را

بوسه باران کرد، عمّه رویش را

گل لاله ی باغ حسن رفت

ز پیِ اش به خدا دل من رفت

خدا خدا خدا، خدا یتیم ام رفت(2)

 

مزد پیروزی بر عدو خواهد

جرعه ی آبی از عمو خواهد

گل من ز تو با خبرم من

به خدا ز تو تشنه ترم من

خدا خدا خدا، خدا یتیم ام رفت(2)

 

در کجایی تو، ای گل پَرپَر

بَدرقه کردی، شاید از اکبر

به جنان بُرو ای چَمَن آرا

بنشین به بَرِ گُل لیلا

خدا خدا خدا، خدا یتیم ام رفت (2)

 

بهر تو برپاست، مجلس شادی

نیزه ها ریزد نقل دامادی

جگرم ز غمت شده پاره

تو فتاده و جمله سواره

خدا خدا خدا، خدا یتیم ام رفت (2)

 

لاله گون بینم سنبل قاسم

در کف قاتل کاکل قاسم

مَه من ز چه روی زمینی

به بر عمو از چه نشینی

خدا خدا خدا، خدا یتیم ام رفت(2)


برچسب ها: علی انسانی ،

سه شنبه 22 آذر 1390

اى عمو فتح نمایان كردم

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :--- فرزندان امام حسن ،

اى عمو فتح نمایان كردم

دشمنان را همه حیران كردم

اى عمو در بر تو گویم فاش

آمدم تا كه بگیرم پاداش

تن بى‌تاب مرا تاب بده

مزد پیروزى من آب بده

تو كه جاى پدر من بودى

تو كه چون تاج سر من بودى

بشتاب و تن من پیدا كن

حكم سربازى من امضا كن

باغبان سوى میدان رو كن

گل پرپر شده‌ات را بو كن

بین چگونه به تو قربان شده‏‌ام

پایمال سم اسبان شده‌ام

اى گل پرپر بدست كیستى

بوى تو مى‏آید و خود نیستى

گشته از زخم فزون بانگ تو كم

یا عسل چسبانده لبهایت بهم

من نگویم با عمو كن گفتگو

لب گشا یكبار و یك عمو بگو


برچسب ها: علی انسانی ،

یکشنبه 21 آذر 1389

قاسم بلبلی شور انگیز

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :--- فرزندان امام حسن ،

چو اعدا دید قاسم را که در گردن کفن دارد

                                                                 همه گفت از ره تحسین عجب وجه حسن دارد

رخش چون پرتوافکن شد در آن وادی فلک گفتا

                                                                      خوشا حال زمین را کو مهی در پیرهن دارد


ادامه شعر

برچسب ها: ناصرالدین شاه قاجار ،

یکشنبه 21 آذر 1389

مرثیه عبدالله بن حسن علیه السلام

   نوشته شده توسط: ابوالحسن بیاتی    نوع مطلب :--- فرزندان امام حسن ،

ای عمو تا نالۀ هل من معینت را شنیدم

                                                                            از حرم تا قتلگه با شور جانبازی دویدم

آنچنان دل برد از من بانگ هل من ناصر تو

                                                                       کآستینم را ز دست عمه ام زینب کشیدم


ادامه شعر

برچسب ها: غلامرضا سازگار ،